GP Alex Van Weymbergh 04MEI25
GP Erwin Poulussen 05JAN25
Met 3 waren ze. De 3 wijzen die 2025 jaar geleden een lichtje aan de hemel zagen fonkelen en op zoek gingen naar hun nieuwe koning, kindeke Jezus.
Het verhaal van de 3 koningen heeft veel gemeen met de eerste oefencross van 2025, de grote prijs Erwin Poulussen. Al gingen deze keer geen 3 maar 9 dapperen op queeste en waren het niet de wijzen die geschenken brachten, maar wel Erwin. Erwin de barmhartige. Schenker van de taarten. De man die zijn volk leerde eten.
Een komeet om ons het pad te wijzen zagen we niet. De lucht was donker, het weer guur. Ijsregen priemde in ons gelaat, het zicht was nihil, de gierende wind ijskoud. Deze editie zal de geschiedenis ingaan als “het beleg van Kortenberg”, de deelnemers als “de helden van 25”.
Dit was geen loopje voor watjes. Laat dat duidelijk zijn.
De queeste was duidelijk: wie de cross overleeft wordt beloond met taart! Een eenvoudige doel, aartsmoelijk te volbrengen.
Met bang hart begonnen we er aan. Hopend elkaar nog levend terug te zien. De kameraadschap was groot. “We will all go down together – Billy Joel “
Over die wijzen gesproken, het waren er geen 3. Ze waren maar met 2.
Pietrus de Dappere en Octavius de Sterke kozen voor het park ipv het bos. Wijsheid komt met de jaren, het is bewezen. Er is nog hoop voor mezelf.
Pietrus en Octavius vochten het onder elkaar uit en slaagden beiden in hun doel. Ik was opgelucht hun sterke lijven ongeschonden terug te zien na afloop. Het was Octavius die het hoogste schavot mocht beklimmen.
Tezelfdertijd gaf Erwin de barmhartige het bevel tot aanval aan het bataljon van 7 (minder wijze) die zich door de loopgraven van het bos zouden ploegen. Boven het luide gieren van de wind, tussen 2 donderslagen door hoorden we de zware basstem van Erwin roepen: “3, 2, 1… GO!!”
Hopla, we waren vertrokken. Het pad voerde ons over wilde beken, langs bevroren meren, door moeras, plassen, over de bergtoppen van het dennenwoud en langs de steile afgronden aan den bareel. De modder zoog aan onze voeten, onze voeten nat en blauw van de koude, onze lijven snakkend naar warmte en rust.
3 Dappere vrouwen escorteerden alle gelederen van het bataljon. Anja de Elegante, gezegend met de souplesse van een gazelle en de elegantie van een hinde, hield een oogje in het zeil over de jongens die vooraan liepen. Het leek alsof Anja over het water liep, alsof de modder open kliefde als ze eraan kwam.
Het midden van de groep werd aangestuurd door Nele de Charmante. Ik ken Nele nog niet genoeg om al haar talenten te kunnen verwoorden, mijn bewondering is alvast groot. Zelfs onder extreme omstandigheden blijft ze vrolijk en onvermoeibaar doorzetten. Ik ben trots dat ik laatste ronde in haar zog kon meelopen. Al is zog veel gezegd, ze was 20 seconden sneller.
En dan achteraan, als de leidster die haar troepen overschouwt, de keizerin die haar manschappen aanstuurt, gezegend met de eeuwige jeugd, Carolien de Schone. De goden hebben hun gezante op aarde gezonden, en wij hebben ze ontmaskerd.
En zo stond ook het vrouwenpodium vast.
Bij de “bosmannen” kwam Tuur de jonge als eerste aan, gevolgd door Seth de snelle en Erwin de barmhartige. Alweer een podium vol.
Ondergetekende kwam als laatste “bosman” over de streep.
Blij dat ik dit spektakel mag verhalen. Marvel heeft me al gecontacteerd voor de verfilmingsrechten. Ze hebben er 8 helden bij.
Wimpius
4de Grote Prijs Octaaf Trappeniers 04OCT20
Met respect voor de passende sociale afstanden, liepen de aanwezige atleten, na de gebruikelijke opwarmronde, deze keer onder leiding van Ben, de maandelijkse zondagochtend oefencross op een, door de ruime regenval van de afgelopen week, en zoals u in uw bericht ook al signaleerde, van voldoende modder- en waterplassen voorzien, geaccidenteerd parcours.
Het was zeker niet koud, maar natuurlijk ook niet echt warm, bij een ideale looptemperatuur van een herfstachtige 11°C.
Sterke rukwinden hadden geen invloed op het race-verloop, want de kruinen van de hoge bomen van het Prinsenbos, vingen deze netjes voor ons op en maakten ze voor de lopers onschadelijk. Lopers die afgelopen zondagochtend elders het ruime sop kozen, hadden er zeker wel onder te lijden, en hadden vast heel wat last om hun bootje, in het open veld ergens te lande of langs een open vlakte, vooruit te laten varen tegen de windvlagen in.
Onder het nog steeds aanwezige bladerdek van het Prinsenbos zeilden af en toe bladeren naar beneden, al dan niet vergezeld van eikels en kleine takken.
Echt het begin van de herfst.
Voor de start werd uiteraard vermeld dat deze Oefencross de geschiedenis zou ingaan als de Grote Prijs Octaaf Trappeniers, editie 2020.
Helaas was Octaaf zelf niet aanwezig. Wellicht was hij, zoals vaak, sterk actief op een ander cross front.
De verantwoordelijkheid om het startsein te laten klinken lag in handen van ACKO-voorzitter Erwin Scheys, wat hij natuurlijk feilloos uitvoerde, waarvoor dank.
Uitslag dames :
(*) Marcella* 13’54’; 27’54”’ (op zaterdag 03/10/2020 dus reeds gepresteerd)
1) Ex aequo na een korte ultieme spurt: Caroline/Christel : 14’03”; 28’13”
2) Ilse : 15’10”; 31’05”
Kortom : alle dames terecht op het podium.
Uitslag mannen :
1) Seppe : 10’18”; 19’54”
2) Jeroen : 10’18”; 20’33”
3) Tim : 10’19; 21’30”
4) Ben : 11’30”; 22’22”
5) Erwin : 11’31”; 22’25”
6) Urbain: 14’08”; 28’14”
7) Kris VDB: 14’07”; 28’15”
8) StaPa aka Stan De Smedt & Wim De Smedt, aka zoon en pa : 14’30’’; 28’18’’
(*) Piet 14’30; 28’45”* (03/10/2020)
9) Dirk : 15’10”; 29’13”
Speciale vermelding overigens voor de deelname van Stan De Smedt, jongste zoon van Ilse en Wim.
Op zijn MTB-crossfiets, voorzien van grof profiel banden en aangedreven door zijn sterke benen, overwon hij het door modder en regen zwaar geteisterd heuvelachtig parcours en werd hij begeleid door papa Wim als waren zij één en ondeelbaar, aan de finish met een sterke eindtijd, net voor mama Ilse, wat hen allen ongetwijfeld zal inspireren tot verder volgehouden sportieve inspanning en toegewijde training. Respect!
Sportieve groet en hopelijk snellopend tot snel,
Erwin
Oefencross
Ter gelegenheid van de verjaardag van Piet Kools en zijn eigenste Grote Prijs, verzamelde in het Prinsenbos een groep dappere atleten, mét respect voor de passende sociale afstanden, zondagochtend 6 september om de maandelijkse oefencross te betwisten.
Onder invloed van de meest recente schade aan het bekende parcours (omgevallen bomen door enkele zomerstormen) stippelde Jeroen een licht aangepast traject uit, wat hij Oefencross 3.0 noemde.
Wellicht moeten we onder invloed van toekomstig herfst-ontij in de komende maanden opnieuw wat aanpassen, maar dat is modder-voer dat we later maar eens moeten uitklaren.
Resultaten hieronder werden geregistreerd door Wim, die door een spierblessure tijdens de opwarming helaas forfait moest geven. Alleszins dank voor zijn goed leesbare notities.
Tevens dank aan Erik VV voor enkele sfeerfoto’s.
Uitslag dames :
1) Christel : 13’02”; 26’21”
2) Eva : 14’13”; 28’19”
3) Annick : 15’15”; 31’00”
Uitslag mannen :
1) Seppe : 09’08”; 18’44”
2) Seth : 09’07”; 18’52”
3) Erwin : 10’04; 20’34”
4) Urbain : 11’30”; 22’22”
5) Erik Vanvaerenberg : 11’20”; 23’07”
6) Ben : 12’08”; 24’07”
7) Octaaf : 12’03”; 24’21”
8) Yves : 12’35”; 24’40”
9) Jean-Marie : 13’40”; 27’15”
10) Tuur : 13’59’; 27’16”
11) Kris Van Den Berg : 15’15’; 31’01”
Oefencross
Beste vrienden,
In bijlage de officiële en voor februari een zo goed als volledige uitslag van zowel de oefencross van februari als die van maart 2020.
Dankzij Piet zullen deze te boek blijven staan als de 327ste en de 328ste Oefencrossen.
Voor de helderheid, eeuwige roem en meer dan terechte eer en glorie voor alle deelnemers (tromgeroffel en klaroengeschal…).
Het is duidelijk dat zoals vorige maand al toegelicht, niet alleen het parcours ‘geaccidenteerd’ was, maar door de gruwelijke omstandigheden ook de uitslagregistratie van de OC van februari.
De editie van gisteren, 1 maart 2020, werd foutloos door een bereidwillige en allicht niet toevallig aanwezige supporter genoteerd. Hartelijk dank Frouke!
Ook dank aan de opgekomen supporters Daniëlle, Wannes en Stan.
Het niet koude, noch warme parcours, vertoefde nog steeds in dezelfde lamentabele conditie als bij de voorgaande edities van onze geliefde race.
Hier en daar werd er kniediep in de modder weggezakt.
Met spijkers, klimijzers of andere hulpmiddelen bezette loopschoenen waren alweer aangewezen, en een vooruitziende atleet was daar natuurlijk op voorzien… .
Slicks onder de loopschoenen boden niet overal echt garantie om in de “moos” een rustig toertje te doen op zondagvoormiddag.
Niet alleen spikes maar ook conditie, doorzettingsvermogen en een, van leden en geest, ongehavend lijf, waren in deze omstandigheden een minimum en de enige garantie om loon naar werk te krijgen om uiteindelijk een triomf toe te laten.
De trotse winnaars bij dames en heren mogen zich minstens tot begin april vergenoegen in de zoete smaak van hun zege. Sterke prestaties waar ik mijn bandana voor afneem, (heel kort echter, haha).
Overigens ook een diepe buiging voor alle overige deelnemers; kijk maar eens goed in detail naar de uitslag en naar de tijdverschillen. Wat was dat toch allemaal spannend en onwaarschijnlijk straf.
Er vielen tenslotte overigens deze editie geen persoonlijke records te noteren, behoudens dan de, voorafgaand aan de start door Piet bijzonder in de spotlights gezette, 101ste deelname van Kris M. Dat is dus wel 505km oefencross; of inclusief een ronde inlopen en een ronde uitlopen ruim 1010km. Alleen de Oefencrossen dus; zonder alle overige trainings- en andere wedstrijdkilometers! Zet er u maar eens aan. Haleluja! En dat brengt ons bijna naar Pasen. Nog even volhouden, geniet van het lopen en … er rest één zekerheid : bij leven en welzijn alweer deel te kunnen nemen aan de Oefencross van volgende maand op zondag 5 april 2020.
Erwin Poulussen & Piet Kools
