Vlaanderens Mooiste der loopwedstijden “De grote prijs Piet Haas”

1^e zondag van de maand, Pasen of Kerstmis, de oefencross zal doorgaan.

Een mooie delegatie haasjes kwam aangehuppeld om enthousiast de strijd aan te gaan. Twee deelnemers namen zelfs hun reeds uit de kluiten gewassen kuikentjes mee.

Het parcours lag er licht modderig bij, een zachte temperatuur en GEEN regen zodat de statistieken van Geert blijven kloppen.

De wedstrijd werd geleid door opperhaas Seth die de zegen binnenhaalde. Achter zich huppelden Steven, Erwin en Wim. Onderweg werd er tevergeefs gezocht naar paaseitjes maar we moesten het doen met denappels gehuld in een laagje modder.

Bij de vrouwen een nieuwe aanvoerster Melanie die een PR liep, gevold door Nele en Geert. Gert en zijn zoon verkenden voor de eerste maal het parcours gevolgd door Isis.

Ondertussen kwam er nog paasklok Octaaf tevoorschijn met paaseitjes.

Hij begeleidde plichtsbewust zijn start to runners waardoor hij niet kon deelnemen.

Piet Haas en zijn metgezellen kwamen ondertussen ook aangehuppeld.

Er volgde geen dopingcontrole hoewel we misschien moeten nagaan of het eten van paaseitjes alvorens een cross te lopen een positieve of negatieve invloed heeft gehad?

Moe maar voldaan kon iedereen gaan aanschuiven aan het paasmaal en voor sommigen onder ons supporteren voor de andere Vlaanderens mooiste wedstrijd.

Grote Prijs Marcella 1 maart 2026

Als Piet zijn teller kloppen, liepen we de 400^ste oefencross en die liepen we uiteraard niet allemaal. Al deed de overvolle parking even denken dat er een recordopkomst ging zijn voor Marcella, was het helaas niet voor haar. De S2R’s hadden de dag ervoor een wedstrijdje gelopen en waren er bv niet bij. Viv, Wim en andere gekwetsten,/herstellenden ook niet.

Het was op deze feestuitgave wel het moment om even de echte cross meesters in de verf te zetten. Weerom volgens Piet zijn tellers, zat Piet (zaterdag) aan 347 crossen. Daarmee bewijst Piet direct ook dat hij zeker geen zuivere hardliner is. Hij durft hij wel eens een cross in te halen op een andere dag van de maand. Roooooh… wat krompen de puristen van de cross daar plots ineen 😊.

Octaaf en Erwin staan momenteel op zilver en brons. Ze zitten daar al ver achter met elk net geen 200 crossen. Dat is ook bijna 50%! Proficiat! De volgende jaren zal van verlof tot verlof, van kwaaltje naar kwaaltje, deze stand kunnen omwisselen want slecht eentje verschil. Zo close is dat!

Van de actieve dames was er vorige maand de grote prijs van Viv met haar gouden medaille voor (afgerond) 150 crossen. Zilver is (nog voor gerust wat jaren) voor het feestvarken van vandaag, Marcella die haar 135^ste keer het bos klein kreeg!

Maar werd er wel gecrost of enkel gespeecht? Jazeker en ondanks dat KMI februari 2026 bij de 5 laatste sinds 1991 plaatst, lag het parcours er redelijk goed bij. Uiteraard bleef het ook droog – zoals bijna alle zondagochtenden – want de weergoden hebben het voor Acko en iets minder voor de fietsers, zoals gisteren tijdens de Omloop het Nieuwsblad 😊.

Bij de mannen werd de klassieke top drie wel nog eens doorbroken omdat Sijmen er niet bij kon zijn. Tuur, met een evenaring van zijn PR, Seth en de onverslijtbare Erwin deelden het podium.

Bij de dames is er maandelijks veel meer spankracht in de medaillestand. Dit keer bestond de top 3 uit Nele, Melanie en Marcella. Nele werd voortgestuwd (hoe noem je immers een haas die “achter” je loopt?) door Melanie en heeft haar PR verbroken (allez, op basis van Piet zijn statistieken)

Het was dus weer een mooie cross, een goede start van de maand met een leuke bende, die elkaar aan het einde van de cross opwachtte om na te praten over mogelijke supertijden, spannende schuivers en om nadien samen wat uit te lopen.

En wat brengt de toekomst na deze 400^ste? Volgende maand zitten de eerste groep S2Runners al aan hun 10km? Als ze al op verplaatsing kunnen spelen, worden ze aangemoedigd om dan toch eens een volle cross te proberen. De verslaggeefster van dienst werd speciaal op voorhand al door Wim geronseld om ze in de analen te schrijven! Long Corona besmette het verslagschrijven een paar jaar maar we zijn nu echt terug!

En tot slot kan ik nogmaals herhalen dat andere gemotiveerde schrijvers welkom zijn. Ook al kunnen we van geen kanten tippen aan de meester, Erwin, en zijn leerling Wim!

Vooral dat we onze parcoursmeester Erwin toch wat moeten soigneren hé! Terwijl dat de meesten nog in bed liggen of aan ontbijt zitten, is Erwin al op pad om het parcours in orde te brengen. Dan kunnen de langslapers in de namiddag wel eens iets schrijven, niet?

Grote prijs Viviane Mees februari 2026

Het is ondertussen een week, neen, reeds meer dan twee weken na de feiten en alsnog verbaast het me dat ik u een volslagen niet waarheidsgetrouw verslag mag maken. Het heuglijk gebeuren gebeurde volledig en zoals steeds op de eerste zondag van de maand, en dat kon deze maand niet beter gelukt zijn, want het was gewoonweg ook de eerste februaridag, die zondag. Al onmiddellijk bleek het die nog steeds eerste februari ook geen gewone oefencross te gaan worden. Onder de goedkeurende en minzame ogen van onze gewaardeerde Acko clubvoorzitter Erwin, zou de Grote Prijs Viviane Mees worden gelopen. Ook al staan de gezichten van alle aanwezige atletes en atleten op mijn netvlies gebrand, ik kan er vandaag geen namen meer op plakken. De verzamelde schare was uitgebreid en vooral met heel veel. Hoofdattraktie was natuurlijk her startschot dat sierlijk als immer, en jammer voor het spektakel, zonder schietijzer, door de gevierde Viv gegeven werd. Zelf kon ze helaas door een vervelende blessure niet deelnemen. Ook Oppercoach Piet moest zich beperken tot mentale ondersteuning van zijn acolieten en nam de nauwkeurige tijdsregistratie op zich. Geen van beide zou normaal een oefencross missen. Hun blessures staan in de weg van waar het atletenhart voor klopt. Maar beterschap is zeker dra daar en aanwezig

Beste lezer, u moet het zich proberen voor te stellen. Februari, koud, kil, nat, modderstromen en -stroken, noordenwind, prinsheerlijk bos met berg en dal. Zalig. Het ochtendgloren werd aan flarden gescheurd door het onverbiddelijk gruwelijke startschot. Genieten. De volledige meute, fors versterkt met extra deelnemers uit de gedisplineerde falanx van de start-to-run volleerde joggers, die alleen al door aan dit gebeuren deel te nemen start-to-hardlopers zijn geworden, of vergeet het ´start-to´ maar want gewoonweg hardlopers; die meute dus, stortte zich gulzig in de opengesperde muil van het Oefencrossmonster. Geen ontkomen aan. Het gemoedelijke zondagse ochtendgloren ontplofte. Spiervezels trokken de lijven tweemaal langs het door de beruchte blauwe bollen afgepijlde pad doorheen het voor geen meter vlot lopende bos. Aan het einde was elke finisher tevreden en blij. En vooral aangekomen. Niemand werd op dit slagveld achtergelaten, en de persoonlijke chronovijanden werden over de kling gejaagd. Maar helemaal afgemaakt werd dit chrono monster niet. Tik, tik, tik. ´Wacht maar´, dacht het rotding, ´…volgende maand mogen jullie het opnieuw proberen. En zelfs als het lukt om een recordtijd neer te zetten, dat zal niet alleen aartsmoeilijk zijn, maar, woehahahaha, nadien moeten jullie nog harder! Woehahahaha. Tot volgende maand!´

Verslag BK Halve Marathon op de weg

Op 8 maart 2026 vormde Gentbrugge voor het derde jaar op rij het sfeervolle strijdtoneel voor het Belgisch Kampioenschap Halve Marathon. Met een sterke delegatie gemotiveerde ACKO-atleten trokken we vol goede moed naar de startlijn. Ons gezamenlijke doel? Naast het stiekem dromen van een Belgisch record, stonden we er vooral om onze eigen grenzen te verleggen en scherpe tijden neer te zetten!

En of er hard gelopen werd! We kunnen met een trotse knipoog zeggen dat topatleet Bashir Abdi serieus zijn tenen heeft moeten uitkuisen om onze ACKO-delegatie voor te blijven. Onze hete adem in zijn nek heeft hem in ieder geval geholpen, want hij wist met succes het Belgisch record aan te scherpen.

Toch lagen de échte topprestaties voor ons binnen onze eigen club. Het werd een topdag voor ACKO, met als hoogtepunten:

Een indrukwekkende reeks fantastische nieuwe persoonlijke records (PR’s) voor onze lopers.
Als absolute kers op de taart: de schitterende podiumplaats van Christelle die op naam van ACKO werd geschreven!

Een dikke proficiat aan alle deelnemers die de clubkleuren met zoveel inzet en glans hebben verdedigd. Jullie hebben bewezen dat hard trainen loont. Op naar de volgende wedstrijd!

Hieronder nog enkele tijden:

Voornaam	Achternaam	Chip Time BK 21km
Jeroen	Cockaerts	1u16’47”	PR
Tuur	De Smedt	1u17’38”	PR
Christelle	Lemère	1u26’48”
Steve	Logghe	1u26’45”
Dirk	Logghe	1u36’20”
Seth	Van Passel	1u14’51”	PR
Joachim	Verhoeven	1u09’36”	PR
Laura	Verhoeven	1u25’02”	PR
Tim	Wouters	1u33’06”	PR

Oefencross Grote Prijs Julien Schots op 7 december 2025

Ik heb de coach beloofd een verslag te schrijven over de laatste oefencross van 2025. Ik heb ook van de eerste cross van 2025 verslag uitgebracht, zo is de cirkel rond. En dat is uiteindelijk toch waar het bij lopers om draait, die rondjes. Mijn taak is nu volbracht. Ik kan mezelf hiervoor op de borst kloppen en met een warm hart de laatste dagen van 2025 beleven.

Het was weeral een mooi oefencross jaar. Er was heroïek, gezelligheid, leuke sfeer, vrij veel opkomst,… Kortom: bijna perfect. Bijna. Niet helemaal. We missen iets. Eva sloeg na de cross de nagel op de kop: “Het was een toffe cross, maar we missen de verslagen van Erwin”. En zo is het. Vroeger was het na de cross uitkijken naar het verslag van Erwin. Het lijkt al eeuwen geleden. Sindsdien is het op onze kinnen kloppen. Dus bij deze, Erwin, een warme oproep aan jou! Schiet terug in uw pen!

Ik probeer het ook wel, maar het is gewoon een ander level. Ik ben niet zoals Erwin een tovenaar met woorden, die met een bijna tedere beheersing zinnen opbouwt als kathedralen van klank en betekenis, en verhalen laat groeien die zich langzaam ontvouwen als nachtelijke bloemen die alleen bloeien voor wie echt durft te luisteren. Mijn woorden rollen niet als warme golven door de ruimte, rijk aan kleur, geur en herinnering, terwijl ze een tapijt weven van beelden waarin elke draad een emotie draagt, trillend van leven, bevrijd uit hun gewone grenzen en met sierlijke buigingen de ruimte in wervelend waar ze dansen en de lezer niet langer toeschouwer blijft maar een deel wordt van het wonder dat ze scheppen.

Maar als het allemaal wat platter en banaler mag zijn, met wat meer van die ongemakkelijke onnozele grapjes, dan trek ik wel mijn plan. Here we go: Het was zowat de warmste december oefencross ooit. Warm genoeg voor de mannen om hun jingle-balls in korte shorten te steken. Tussen al dat vrouwelijk schoon, als je goed luisterde, hoorde je hun klokjes klingen. We vierden de grote prijs Julien Schots. Een editie die voor de organisator P. Kools Enterprises, belangrijk genoeg was om hun CEO in eigen persoon erop af te sturen. Piet Kools himself gaf het startschot. Piet probeerde met zijn charmes, net voor de start, nog enkele passerende loopsters warm te doen krijgen om mee te lopen. Dat warm doen krijgen is Piet zeker gelukt, je zag ze twijfelen. Maar mannen als Piet, die bij hun geboorte in een vat vol met charmes zijn gevallen, beseffen dat ze voorzichtig moeten zijn met hun krachten en aldus drong Piet niet aan. Hij ziet ze wel terug in hun dromen.

Je had de trailschoen lopers en de gewone loopschoenen lopers. Ik durf me er niet over uit te spreken wie de juiste keuze nam. (het waren zeker de trailrunners) Sijmen, de snelste van de groep, kreeg een nieuw boekje om te noteren. Tuur en Seth werden tweede en derde. Nele werd eerste vrouw. Rest me nog enkel iedereen ook in 2026 veel warmte en liefde toe te wensen!

Kling-klokjes-klingelingeling, En vooral, Jingle bells!!

Uw kapoen Wim

GP Alex Van Weymbergh 04MEI25

GP Erwin Poulussen 05JAN25

Met 3 waren ze. De 3 wijzen die 2025 jaar geleden een lichtje aan de hemel zagen fonkelen en op zoek gingen naar hun nieuwe koning, kindeke Jezus.

Het verhaal van de 3 koningen heeft veel gemeen met de eerste oefencross van 2025, de grote prijs Erwin Poulussen. Al gingen deze keer geen 3 maar 9 dapperen op queeste en waren het niet de wijzen die geschenken brachten, maar wel Erwin. Erwin de barmhartige. Schenker van de taarten. De man die zijn volk leerde eten.

Een komeet om ons het pad te wijzen zagen we niet. De lucht was donker, het weer guur. Ijsregen priemde in ons gelaat, het zicht was nihil, de gierende wind ijskoud. Deze editie zal de geschiedenis ingaan als “het beleg van Kortenberg”, de deelnemers als “de helden van 25”.
Dit was geen loopje voor watjes. Laat dat duidelijk zijn.

De queeste was duidelijk: wie de cross overleeft wordt beloond met taart! Een eenvoudige doel, aartsmoelijk te volbrengen.

Met bang hart begonnen we er aan. Hopend elkaar nog levend terug te zien. De kameraadschap was groot. “We will all go down together – Billy Joel “

Over die wijzen gesproken, het waren er geen 3. Ze waren maar met 2.
Pietrus de Dappere en Octavius de Sterke kozen voor het park ipv het bos. Wijsheid komt met de jaren, het is bewezen. Er is nog hoop voor mezelf.
Pietrus en Octavius vochten het onder elkaar uit en slaagden beiden in hun doel. Ik was opgelucht hun sterke lijven ongeschonden terug te zien na afloop. Het was Octavius die het hoogste schavot mocht beklimmen.

Tezelfdertijd gaf Erwin de barmhartige het bevel tot aanval aan het bataljon van 7 (minder wijze) die zich door de loopgraven van het bos zouden ploegen. Boven het luide gieren van de wind, tussen 2 donderslagen door hoorden we de zware basstem van Erwin roepen: “3, 2, 1… GO!!”

Hopla, we waren vertrokken. Het pad voerde ons over wilde beken, langs bevroren meren, door moeras, plassen, over de bergtoppen van het dennenwoud en langs de steile afgronden aan den bareel. De modder zoog aan onze voeten, onze voeten nat en blauw van de koude, onze lijven snakkend naar warmte en rust.

3 Dappere vrouwen escorteerden alle gelederen van het bataljon. Anja de Elegante, gezegend met de souplesse van een gazelle en de elegantie van een hinde, hield een oogje in het zeil over de jongens die vooraan liepen. Het leek alsof Anja over het water liep, alsof de modder open kliefde als ze eraan kwam.

Het midden van de groep werd aangestuurd door Nele de Charmante. Ik ken Nele nog niet genoeg om al haar talenten te kunnen verwoorden, mijn bewondering is alvast groot. Zelfs onder extreme omstandigheden blijft ze vrolijk en onvermoeibaar doorzetten. Ik ben trots dat ik laatste ronde in haar zog kon meelopen. Al is zog veel gezegd, ze was 20 seconden sneller.

En dan achteraan, als de leidster die haar troepen overschouwt, de keizerin die haar manschappen aanstuurt, gezegend met de eeuwige jeugd, Carolien de Schone. De goden hebben hun gezante op aarde gezonden, en wij hebben ze ontmaskerd.

En zo stond ook het vrouwenpodium vast.

Bij de “bosmannen” kwam Tuur de jonge als eerste aan, gevolgd door Seth de snelle en Erwin de barmhartige. Alweer een podium vol.

Ondergetekende kwam als laatste “bosman” over de streep.

Blij dat ik dit spektakel mag verhalen. Marvel heeft me al gecontacteerd voor de verfilmingsrechten. Ze hebben er 8 helden bij.

Wimpius

4de Grote Prijs Octaaf Trappeniers 04OCT20

Met respect voor de passende sociale afstanden, liepen de aanwezige atleten, na de gebruikelijke opwarmronde, deze keer onder leiding van Ben, de maandelijkse zondagochtend oefencross op een, door de ruime regenval van de afgelopen week, en zoals u in uw bericht ook al signaleerde, van voldoende modder- en waterplassen voorzien, geaccidenteerd parcours.
Het was zeker niet koud, maar natuurlijk ook niet echt warm, bij een ideale looptemperatuur van een herfstachtige 11°C.
Sterke rukwinden hadden geen invloed op het race-verloop, want de kruinen van de hoge bomen van het Prinsenbos, vingen deze netjes voor ons op en maakten ze voor de lopers onschadelijk. Lopers die afgelopen zondagochtend elders het ruime sop kozen, hadden er zeker wel onder te lijden, en hadden vast heel wat last om hun bootje, in het open veld ergens te lande of langs een open vlakte, vooruit te laten varen tegen de windvlagen in.
Onder het nog steeds aanwezige bladerdek van het Prinsenbos zeilden af en toe bladeren naar beneden, al dan niet vergezeld van eikels en kleine takken.

Echt het begin van de herfst.

Voor de start werd uiteraard vermeld dat deze Oefencross de geschiedenis zou ingaan als de Grote Prijs Octaaf Trappeniers, editie 2020.
Helaas was Octaaf zelf niet aanwezig. Wellicht was hij, zoals vaak, sterk actief op een ander cross front.

De verantwoordelijkheid om het startsein te laten klinken lag in handen van ACKO-voorzitter Erwin Scheys, wat hij natuurlijk feilloos uitvoerde, waarvoor dank.

Uitslag dames :
(*) Marcella* 13’54’; 27’54”’ (op zaterdag 03/10/2020 dus reeds gepresteerd)
1) Ex aequo na een korte ultieme spurt: Caroline/Christel : 14’03”; 28’13”
2) Ilse : 15’10”; 31’05”

Kortom : alle dames terecht op het podium.

Uitslag mannen :
1) Seppe : 10’18”; 19’54”
2) Jeroen : 10’18”; 20’33”
3) Tim : 10’19; 21’30”
4) Ben : 11’30”; 22’22”
5) Erwin : 11’31”; 22’25”
6) Urbain: 14’08”; 28’14”
7) Kris VDB: 14’07”; 28’15”

8) StaPa aka Stan De Smedt & Wim De Smedt, aka zoon en pa : 14’30’’; 28’18’’
(*) Piet 14’30; 28’45”* (03/10/2020)
9) Dirk : 15’10”; 29’13”

Speciale vermelding overigens voor de deelname van Stan De Smedt, jongste zoon van Ilse en Wim.
Op zijn MTB-crossfiets, voorzien van grof profiel banden en aangedreven door zijn sterke benen, overwon hij het door modder en regen zwaar geteisterd heuvelachtig parcours en werd hij begeleid door papa Wim als waren zij één en ondeelbaar, aan de finish met een sterke eindtijd, net voor mama Ilse, wat hen allen ongetwijfeld zal inspireren tot verder volgehouden sportieve inspanning en toegewijde training. Respect!

Sportieve groet en hopelijk snellopend tot snel,
Erwin

Oefencross

Ter gelegenheid van de verjaardag van Piet Kools en zijn eigenste Grote Prijs, verzamelde in het Prinsenbos een groep dappere atleten, mét respect voor de passende sociale afstanden, zondagochtend 6 september om de maandelijkse oefencross te betwisten.
Onder invloed van de meest recente schade aan het bekende parcours (omgevallen bomen door enkele zomerstormen) stippelde Jeroen een licht aangepast traject uit, wat hij Oefencross 3.0 noemde.
Wellicht moeten we onder invloed van toekomstig herfst-ontij in de komende maanden opnieuw wat aanpassen, maar dat is modder-voer dat we later maar eens moeten uitklaren.

Resultaten hieronder werden geregistreerd door Wim, die door een spierblessure tijdens de opwarming helaas forfait moest geven. Alleszins dank voor zijn goed leesbare notities.
Tevens dank aan Erik VV voor enkele sfeerfoto’s.

Uitslag dames :
1) Christel : 13’02”; 26’21”
2) Eva : 14’13”; 28’19”
3) Annick : 15’15”; 31’00”

Uitslag mannen :
1) Seppe : 09’08”; 18’44”
2) Seth : 09’07”; 18’52”
3) Erwin : 10’04; 20’34”
4) Urbain : 11’30”; 22’22”
5) Erik Vanvaerenberg : 11’20”; 23’07”
6) Ben : 12’08”; 24’07”
7) Octaaf : 12’03”; 24’21”
8) Yves : 12’35”; 24’40”
9) Jean-Marie : 13’40”; 27’15”
10) Tuur : 13’59’; 27’16”
11) Kris Van Den Berg : 15’15’; 31’01”

Oefencross

Beste vrienden,

In bijlage de officiële en voor februari een zo goed als volledige uitslag van zowel de oefencross van februari als die van maart 2020.

Dankzij Piet zullen deze te boek blijven staan als de 327^ste en de 328^ste Oefencrossen.

Voor de helderheid, eeuwige roem en meer dan terechte eer en glorie voor alle deelnemers (tromgeroffel en klaroengeschal…).

Het is duidelijk dat zoals vorige maand al toegelicht, niet alleen het parcours ‘geaccidenteerd’ was, maar door de gruwelijke omstandigheden ook de uitslagregistratie van de OC van februari.

De editie van gisteren, 1 maart 2020, werd foutloos door een bereidwillige en allicht niet toevallig aanwezige supporter genoteerd. Hartelijk dank Frouke!

Ook dank aan de opgekomen supporters Daniëlle, Wannes en Stan.

Het niet koude, noch warme parcours, vertoefde nog steeds in dezelfde lamentabele conditie als bij de voorgaande edities van onze geliefde race.

Hier en daar werd er kniediep in de modder weggezakt.

Met spijkers, klimijzers of andere hulpmiddelen bezette loopschoenen waren alweer aangewezen, en een vooruitziende atleet was daar natuurlijk op voorzien… .

Slicks onder de loopschoenen boden niet overal echt garantie om in de “moos” een rustig toertje te doen op zondagvoormiddag.

Niet alleen spikes maar ook conditie, doorzettingsvermogen en een, van leden en geest, ongehavend lijf, waren in deze omstandigheden een minimum en de enige garantie om loon naar werk te krijgen om uiteindelijk een triomf toe te laten.

De trotse winnaars bij dames en heren mogen zich minstens tot begin april vergenoegen in de zoete smaak van hun zege. Sterke prestaties waar ik mijn bandana voor afneem, (heel kort echter, haha).

Overigens ook een diepe buiging voor alle overige deelnemers; kijk maar eens goed in detail naar de uitslag en naar de tijdverschillen. Wat was dat toch allemaal spannend en onwaarschijnlijk straf.

Er vielen tenslotte overigens deze editie geen persoonlijke records te noteren, behoudens dan de, voorafgaand aan de start door Piet bijzonder in de spotlights gezette, 101^ste deelname van Kris M. Dat is dus wel 505km oefencross; of inclusief een ronde inlopen en een ronde uitlopen ruim 1010km. Alleen de Oefencrossen dus; zonder alle overige trainings- en andere wedstrijdkilometers! Zet er u maar eens aan. Haleluja! En dat brengt ons bijna naar Pasen. Nog even volhouden, geniet van het lopen en … er rest één zekerheid : bij leven en welzijn alweer deel te kunnen nemen aan de Oefencross van volgende maand op zondag 5 april 2020.

Erwin Poulussen & Piet Kools